Eerste baan onder je niveau, een ervaringsverhaal


  • 6 juni 2017
  • Joyce Hardholt

Ja, je moet ergens beginnen. Maar je wilt niet aan het begin van je loopbaan een bore-out oplopen. Dit blog bespaart jou hopelijk een valse start.

Vijf jaar geleden. Mijn kersverse bul en ik woonden op een zolderkamertje bij iemand in huis. Mijn dagen bestonden uit het spekken van de statistieken: +1 in de kolom afgestudeerd en werkloos. O en uit solliciteren natuurlijk. Want ik wilde niets liever dan verhuizen naar de kolom afgestudeerd en werkend.

Te weinig ervaring

Studeren deed ik voor mezelf. Maar werken is een ander verhaal. Dan raakt wat je doet ook anderen en ben je van betekenis. Voor de organisatie waar je werkt, je collega’s, je opdrachtgevers, je klanten. Ik voorzag een prettige dosis voldoening en zingeving aan het einde van een werkdag.

En dus schreef ik me een slag in de rondte. Blijkbaar kan ik leuke brieven schrijven, want ik mocht regelmatig komen kennismaken. Maar elke keer als de telefoon ging zei degene aan de andere kant: ‘we kiezen voor iemand met meer ervaring’.

Niks te verliezen

Tot die ene vacature. Eerst klikte ik ‘m weg. Want: tijdelijk voor een halfjaar en een lager niveau dan mijn droombaan. Maar ik haalde de vacature toch weer tevoorschijn en dacht er twee hele minuten over na. Wat had ik te verliezen? Liever een niet-perfecte baan dan geen baan.

Een week later zat ik aan mijn nieuwe bureau op kantoor. Voortaan kon ook ik meepraten over de VrijMiBo, hoe irritant het is als collega’s appels eten en wat woorden als bilateraal en stand up betekenen.

Studeren, zonde van je tijd

Het eerste halfjaar in die baan was zo leerzaam dat ik mijn jarenlange studie zonde begon te vinden. Ik had beter hier meteen aan de slag kunnen gaan! Na een contractverlening was ik dan ook helemaal in de wolken.

Tot… de werkdagen eindeloos leken te duren. De taken routine werden en ’s ochtends opstaan net zo lastig als een taaltoets voor iemand met dyslexie. Op zondagavond zuchtte ik dat het weekend wel wat langer mocht duren en bleef ik uit protest tot diep in de nacht op.

Is dit het nou?

Steeds vaker overviel dat gevoel van “is dit het nou?” me. Dagelijks checkte ik de vacatures, maar ik durfde de stap niet aan. In het begin vloog ik zo snel vooruit dat ik mezelf nauwelijks kon bijbenen. Maar de laatste tijd vond ik mezelf helemaal niet zo goed in mijn werk. Ik werd onzeker omdat mijn talenten niet echt werden aangesproken. Alleen had ik dat niet door.

“Je mag niet klagen, veel leeftijdsgenoten hebben het slechter dan jij” werd mijn nieuwe motto. Maar de realiteit was dat ik in die baan was uitontwikkeld.

Succesverhaal? Ehhhh

Nu verwacht je van mij natuurlijk een succesverhaal over de volgende stap zetten. Nou… nee. Die onzekerheid die ontstond hield me tegen. Ik bleef nog een krap jaar zitten tot er een streep kwam door die baan vanwege bezuinigingen. Wat natuurlijk het beste was wat me kon overkomen.

Ik ben dankbaar voor deze eerste baan, omdat ik met die ervaring op zak werd aangenomen bij mijn huidige werkgever. Maar achteraf had ik moeten aankaarten wat er speelde. Misschien had ik wel de ruimte gekregen om mijn talenten te ontdekken en mezelf een jaar onzekerheid bespaard. Of had ik eerder afscheid moeten nemen. En niet steeds denken: ‘die droombaan komt later wel’.

Want wanneer is later?

Vraag jij je ook af wanneer je klaar bent voor de volgende stap? Of je nou binnen je huidige baan wil groeien of elders. Als ik nu terugkijk weet ik precies wat het antwoord is: zodra je je überhaupt afvraagt of het tijd is.

Om het nog makkelijker te maken, check of je deze symptomen hebt.

  • Je werk daagt je niet (meer) uit
  • Je krijgt niet de kans om eigen projecten te starten en hebt geen autonomie
  • Er wordt niets gedaan met je ideeën
  • Je bent sneller gefrustreerd of heb geen zin in je werkdag
  • Je kijkt met scheef oog naar senior collega's omdat je wel op hun plek zou willen zitten
  • Je kijkt ineens weer op vacaturesites en wordt enthousiast van 'wat er te koop is'.

Het leven is te kort voor een baan die energie kost in plaats van geeft. Dus ben je je baan ontgroeid? Shop die nieuwe job!