The stupid are cocksure


  • 24 juli 2017
  • Laura Doorneweerd

“32 jaar. Bij Nationale Nederlanden.”

Aldus mijn vader. Ik vroeg hem wanneer hij zichzelf serieus was gaan nemen in zijn werk.

Hij was zo oud als ik nu. Mijn vader, een van de meest succesvolle ondernemers die ik ken, beschouwde zichzelf toen pas als een volwaardige arbeidskracht. Ik kan het bijna niet geloven.

En toch zie ik het veel om me heen. Collega’s die niet durven vragen om een salarisverhoging. Oud-studiegenoten die de ene na de andere opleiding doen naast hun werk. Vrienden die vereerd zijn als ze uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek: allang dankbaar dat dit bedrijf met ze wil spreken.

Er is niks mis met bescheidenheid en hard werken. Maar er is ook zeker niks mis met jezelf voor vol aanzien. En dat laten zien aan de wereld. Trots op wat je kan, wie je bent, wat jij komt brengen.

Om met de Britse filosoof Bertrand Russell te spreken:

"The fundamental cause of trouble in the world today is that the stupid are cocksure while the intelligent are full of doubt"

Vinden jullie het geen prachtig woord? Cocksure.

En ik? Een jaar was ik aan het ondernemen en ik had voor het eerst een theater gehuurd. Daar stond ik als hoofd van een theaterschool met die dag een team van 3 docenten. De technicus, een bebaarde man van dubbel mijn leeftijd, gaf me een rondleiding door het theater. Ik had een aantal technische verzoekjes waar hij met fikse tegenzin op antwoordde: “Luister es meissie…”

“Mevrouw. Het is mevrouw.”

Hij was misschien wel even verbaasd als ik, waar dit vandaan kwam. Maar ineens voelde ik het. Ik nam mezelf serieus. (Nu hij nog.)

25 jaar was ik. In een techniekhok in Weesp.

En jij? Hoe oud was jij?

Laura Doorneweerd

Laura Doorneweerd


ook

interessant